Bazı restoranlar yalnızca yemek sunmaz; ait oldukları coğrafyanın ruhunu da sofranıza taşır. Antiochia Hatay Mutfağı, daha kapısından içeri adım attığınız anda bunu hissettiren bir mekân. Dekorasyonda Hatay’ın binlerce yıllık medeniyet birikimine yapılan zarif göndermeler, sizi bu kadim şehrin atmosferine davet ediyor.
Soframıza ilk olarak zengin bir meze seçkisi geldi. Tabule, humus, haydari ve muhammara… Her biri özenle hazırlanmış, tazeliği ve dengesiyle dikkat çekiyordu. Özellikle tabule ve muhammara, alışık olduğumuz tatların ötesine geçen özgün yorumlarıyla hafızamda yer etti.
Mezelerin yanında servis edilen kızarmış Hatay peyniri ise sofranın yıldızlarından biriydi. Dışı hafif çıtır, içi yumuşacık dokusuyla tuz oranı dengeli, sıcak servis edildiğinde ise lezzeti çok daha belirgin hâle geliyordu. Hatay mutfağının en sevilen ürünlerinden biri olmayı sonuna kadar hak ediyor.
Benim için kitelin en önemli kriterlerinden biri, kesildiğinde içinden yağın akıp gitmemesi. Antiochia’da tattığım kitel tam da bu beklentiyi karşıladı. Yağ değil, iç harcın lezzeti ön plandaydı ve bu denge, özenli bir mutfağın en önemli göstergelerinden biri.
Meze tabağının yanında gelen Hatay simidi de ayrı bir deneyimdi. Zeytinyağı ve kimyon eşliğinde mezelerle mükemmel bir uyum yakaladı. Mekânın yaratıcısı Süleyman Gülüm, “Meze tabağını simitle sıyırmanın keyfi bir başkadır.” deyince biz de bu öneriye kayıtsız kalmadık. Gerçekten de tabağı son lokmasına kadar keyifle temizledik.
Antiochia’nın en önemli farklarından biri, mutfağında kullandığı ürünlerin büyük bölümünü doğrudan Hatay’dan getiriyor olması. Bu özen, her tabakta kendini hissettiriyor ve lezzetin otantik kimliğini koruyor.
Finali Ali Nazik ve mekânın imza lezzetlerinden Antiochia Dürüm ile yaptık. Biberli lavaşa sarılarak servis edilen bu dürüm, alışık olduğumuz bol soslu dürümlerden çok farklı. Kaliteli et ile taze sebzelerin uyumu ön planda. Her lokmada malzemenin kalitesini hissediyor, Hatay mutfağının karakterini modern bir sunumla deneyimliyorsunuz.
Antiochia’dan ayrılırken geriye sadece güzel tatlar değil; Hatay’ın kültürünü, misafirperverliğini ve köklü mutfak geleneğini aynı sofrada yaşamanın keyfi kalıyordu.